ทำความเคารพ..ผู้สืบทอด

เป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง กับอุบัติเหตุช็อกโลก! ที่พรากชีวิตของ “เจ้าสัว คิงเพาเวอร์” วิชัย ศรีวัฒนประภา ไปอย่างไม่มีทางกลับ

คุณวิชัย สร้างความดีไว้มากมายเหลือเกินให้กับสังคมไทย โดยยิ่งไปกว่านั้น “แวดวงกีฬา” ที่เจ้าตัวไปสร้างชื่อระดับโลก ด้วยการเป็นเจ้าของชมรมบอล เลสเตอร์ ซิตี้ บนเกาะอังกฤษ

เขาใช้เวลาเพียง 6 ปีแค่นั้น สร้างสิ่งที่ (มากกว่า) ไม่น่าเชื่อ สำหรับการพาทีม “สุนัขจิ้งจอกไทย” ครอบครองแชมป์พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ได้อย่างน่ามหัศจรรย์ที่สุด
ผมไม่ได้รู้จักเจ้าสัววิชัยเป็นการส่วนตัว แม้กระนั้นรู้สึกชื่นชอบท่านที่เป็น “คนมั่งคั่งใหญ่ใจดี” ซึ่งรู้จักชดเชยคุณแผ่นดินบ้านเกิดในทุกแบบอย่าง เท่าที่สมรรถนะของตนพึงจะกระทำได้

ในเวลาที่คุณวิชัยไปซื้อทีมเลสเตอร์ใหม่ๆบอกตามตรงว่าผมรู้สึกเฉยๆไม่ได้ยินดียินร้ายอะไรด้วย เพราะดูเพียงว่าเป็น “ของเด็กเล่นคนมั่งมี” ที่ไม่ได้มีสาระ กับชาติสักเท่าไรนัก

โดยยิ่งไปกว่านั้นกับแวดวง “บอลไทย” ที่ยังมองไม่ออกว่า จะได้คุณูผลดีที่ตรงไหน

กระทั่งทีม “สุนัขจิ้งจอกไทย” ผงาดเป็นแชมป์ลีกเมืองผู้ดี จนทำให้ผู้คนทั้งโลกจะต้องหันมาจุดโฟกัสที่ “ชาวไทย” จากที่ฝรั่งตาน้ำข้าวเคยดูถูกดูแคลนเรา เปลี่ยนแปลงมาเป็นค้อมนับถือด้วยความเต็มใจ “สารภาพ”
ซึ่งถัดมา คุณวิชัยก็เริ่มผุดโครงการ “ฟ็อกซ์ ฮันท์” เพื่อคัดเลือกเด็กไทย ให้ไปฝึกวิทยายุทธ์ลูกหนังระยะยาวข้ามปีที่อังกฤษ กันอย่างเป็นงานเป็นการ นั่นแหละ ผมถึงได้เริ่มเข้าใจถึงแผนการอันสุขุม ของท่านประธานวิชัย ที่ปรารถนาสร้างฐานให้นักฟุตบอลไทย ได้มีช่องทางไปค้าหน้าแข้งในยุโรป

จะต้องบอกว่า ในอังกฤษอาจจะยังเกิดเรื่อง ที่ยากเย็นสำหรับนักเตะชาติเรา ด้วยเหตุนั้นเจ้าสัวคิงเพาเวอร์ ก็เลยเริ่มหาฐานใหม่ที่ลีกเบลเยียม ด้วยการเข้าเข้าครอบครองทีมโอเอช ลูเวิน

แล้วก็เป็น “เจ้าโคนง” กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ยอดนายทวาร “มือ 1” ทีมชาติไทย ที่ได้รับจังหวะให้ไปค้าถุงมือเป็นรายแรก
ซึ่งถัดไปก็มั่นใจว่า จะมีหน้าแข้งไทยรายอื่นๆได้ไปวาดลวดลายในโลกกว้าง ผ่านช่องทางนี้กันอีก เพราะตัวท่านเอง อยากจะเห็นนักเตะไทย ได้ไปค้าหน้าแข้งที่ยุโรปกันจำนวนมาก

ชนิดเดียวกันกับที่นักฟุตบอลประเทศญี่ปุ่น เกาหลี ได้ทำให้มองกันมาแล้ว
โดยปลายทางที่ฝัน ของบิ๊กบอสอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ก็อาจจะเหมือนชาวไทยทั่วประเทศ ป้อมปราการหัวใจว่ายิ่งมีหน้าแข้งไทย ไปเล่นอยู่ในลีกที่เจริญรุ่งเรืองแล้วมากเท่าไหร่

จังหวะที่ “ทีมชาติไทยจะไปบอลโลก” ก็ย่อมมีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆแค่นั้น

โชคร้ายเหลือเกินนะครับ คุณวิชัยลงทุนเพาะกล้ากับบอลไทยไว้แล้ว แม้กระนั้นไม่มีจังหวะได้เห็นดอกผลของมัน

ต่อไปนี้ ก็อาจจะเป็นหน้าที่ของผู้สืบสกุลอย่าง “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ที่จะต้องตกทอดจิตวิญญาณ รวมทั้งความมุ่งหมายของผู้เป็นบิดาให้เพอร์เฟ็คถัดไป…
R.I.P. ด้วยหัวใจ…นะครับเจ้าสัว.
ผมเขียนคอลัมน์ “ตะลุยบอลโลก” ชิ้นนี้ พิมพ์ลงในหน้าข่าวกราวเกรียวกีฬา หนังสือพิมพ์ไทยเมือง เมื่อวันที่ 31 เดือนตุลาคม 2561 หรือเมื่อเกือบจะ 3 ปีที่แล้ว
เพื่อร่วมไว้อาลัย ต่อการจากไปของเจ้าสัว วิชัย ศรีวัฒนประภา ประธานชมรมอันเป็นที่รักของสาวก “สุนัขจิ้งจอกไทย” เลสเตอร์ ซิตี้

รวมทั้งเป็นกำลังหัวใจให้ “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” คนที่จะตกทอดจิตวิญญาณ ของอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ที่พ่อได้สร้างไว้ให้ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์

ภาพของ “คุณต๊อบ” ที่ชูถ้วยแชมป์เอฟเอคัพ ในสนามเวมบลีย์ เมื่อวันเสาร์ก่อนหน้านี้ ด้วยประกายตาแวววับ

จับจ้องไปบนอัฒจันทร์ ที่มีรูปขนาดยักษ์ของป๋าวิชัยจ้องมองอยู่
เป็นโมเมนต์ประทับใจ.. ที่ไม่อยากคำบรรยาย

อะไรก็แล้วแต่กับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ ของทีมบอลอาชีพในอังกฤษ ที่มีเจ้าของเป็นชาวไทย

แม้กระนั้นสามารถทำให้ฝรั่งมังค่า จะต้องยอมยกหัวใจให้โดยอาการเงียบ
ถึงปัจจุบันนี้ขอเปลี่ยนแปลงจาก R.I.P. เป็น Congratulations !!
ที่มอบให้ผู้สืบสกุลหนุ่มเครือญาติ “ศรีวัฒนประภา”
ด้วยจิตนับถือ..อย่างแท้จริง.

You may also like